Kwasy - Dysocjacja elektrolityczna kwasów

Jeżeli do roztworów kwasów zanurzymy dwie elektrody podłączone wraz z żaróweczką do źródła prądu, to żaróweczka zapala się. Dowodzi to, że w roztworze muszą być nośniki prądu.

Prąd elektryczny to uporządkowany ruch ładunków elektrycznych. Kwas solny, żarówka, źródło prądu, np. bateria.

Aby przez roztwór płynął prąd, muszą być w nim cząstki obdarzone ładunkiem i muszą one mieć swobodę poruszania się.

W roztworach kwasów nośnikami ładunku są jony, które powstają z rozpadu kwasu pod wpływem wody. Mechanizm tej reakcji przedstawia niżej opisany przykład.

Wspólna para elektronowa tworząca wiązanie pomiędzy atomami wodoru i resztą kwasową jest przesunięta w kierunku reszty kwasowej.

W kwasach wiązanie pomiędzy atomem wodoru i resztą kwasową jest spolaryzowane.

Ładunek w cząsteczce kwasu jest nierównomiernie rozłożony. W pobliżu wodoru jest pewien ładunek dodatni, przy reszcie kwasowej ujemny. Podobną budowę polarną ma woda (ma dwa bieguny, dodatni i ujemny).

Polarne cząsteczki wody oddziałują z cząsteczką kwasu.

Model cząsteczki wody w formie dipola.

Na skutek tego oddziaływania (przeciwne ładunki się przyciągają) następuje rozerwanie wiązania pomiędzy wodorem i resztą kwasową, a wspólna para elektronowa zostaje przy reszcie kwasowej.

Dysocjacja elektrolityczna kwasów.

Wodór ma teraz o jeden elektron za mało, zatem nie jest elektrycznie obojętny, ma ładunek dodatni, co zapisujemy H+. Reszta kwasowa ma o jeden elektron (pochodzący od wodoru) więcej, co zapisujemy Cl-.

Cząsteczkę obdarzoną ładunkiem dodatnim nazywamy kationem, zaś ujemnym - anionem.

Rozpad cząsteczek na jony pod wpływem wody nazywamy dysocjacją elektrolityczną.

Kwasy są elektrolitami, ponieważ ich roztwory wodne przewodzą prąd elektryczny (nośnikami ładunku są jony).

Dysocjacja elektrolityczna kwasów.

Interpretacja słowna: jedna cząsteczka kwasu solnego dysocjuje pod wpływem wody na jeden kation wodoru i jeden anion chlorkowy.

Kwasy w roztworze wodnym dysocjują na kationy wodoru i aniony reszty kwasowej.

W czasie dysocjacji kwasów oddysocjowują tylko kationy wodorowe, pozostałe atomy reszty kwasowej pozostają w niezmienionym układzie.

Kation wodoru ma zawsze tylko jeden ładunek dodatni.

Nie wszystkie kwasy chętnie odłączają kationy wodoru, co zaznaczamy rysując strzałki w dwóch kierunkach.

Żaden kwas nie odłącza wszystkich kationów wodoru - oddają je po kolei, po jednym.

Równanie reakcji dysocjacji kwasu siarkowodorowego.

Interpretacja słowna: Jedna cząsteczka kwasu siarkowodorowego dysocjuje pod wpływem wody na kation wodoru i jeden anion wodosiarczkowy.

Równanie reakcji dysocjacji kwasu siarkowego (VI).

Interpretacja słowna: Jedna cząsteczka kwasu siarkowego (VI) dysocjuje pod wpływem wody na kation wodoru i jeden anion wodorosiarczanowy (VI).

Równanie reakcji dysocjacji kwasu azotowego (V).

Interpretacja słowna: Jedna cząsteczka kwasu azotowego (V) dysocjuje pod wpływem wody na jeden kation wodorowy i jeden anion azotanowy (V).

Równanie reakcji dysocjacji kwasu fosforowego (V).

Interpretacja słowna: Jedna cząsteczka kwasu fosforowego (V) dysocjuje pod wpływem wody na kation wodoru i jeden anion dwuwodorofosforanowy (V).

Wybierz szkołę

Szkoła

Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalności serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk. Obsługę cookies możesz wyłączyć w ustawieniach Twojej przeglądarki internetowej. Korzystając z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Zamknij